Τo πρόγραμμα έχει λάβει την έγκριση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής για την εφαρμογή του κατά τη σχολική χρονιά 2019-2020.
Περνούσε κάθε μέρα από το σημείο. Δεν σήκωνε πια το βλέμμα στην επιγραφή. Την είχε συνηθίσει. «Εἰς τὸν χῶρον ἐφ’ οὗ ἀνηγέρθη ἡ πολυκατοικία αὕτη…». Ελληνική ιστορία ήξερε καλή, και για τον Αγώνα του ’21 πρόσωπα και γεγονότα με λεπτομέρεια. Την Κυψέλη τώρα τη μάθαινε. Την πλατεία, την οδό Κυψέλης, τη Φωκίωνος. Ύστερα τους άλλους […]

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ – 21ου Γυμνασίου Αθηνών

Περνούσε κάθε μέρα από το σημείο. Δεν σήκωνε πια το βλέμμα στην επιγραφή. Την είχε συνηθίσει. «Εἰς τὸν χῶρον ἐφ’ οὗ ἀνηγέρθη ἡ πολυκατοικία αὕτη…». Ελληνική ιστορία ήξερε καλή, και για τον Αγώνα του ’21 πρόσωπα και γεγονότα με λεπτομέρεια. Την Κυψέλη τώρα τη μάθαινε. Την πλατεία, την οδό Κυψέλης, τη Φωκίωνος. Ύστερα τους άλλους δρόμους με τα ονόματα των νησιών: Ζακύνθου, Σπετσών, Κερκύρας, Κεφαλληνίας, Νάξου. Και τους άλλους δρόμους, που πατούσαν στη στεριά: Βελβενδού, Κρέσνας, Δοϊράνης, Καυκάσου, και, βέβαια, αυτούς που τον έφερναν πίσω στην πατρίδα του, στη γη του: Κρίσσης, Φαιδριάδων, Κασταλίας, Αρμονίας.

Ως φοιτητής είχε νοικιάσει στο Παγκράτι ένα δυαράκι με συγκάτοικο. Μετά τις σπουδές του γύρισε στην Άμφισσα. Δουλειά μόνιμη δεν είχε. Σε ξενοδοχεία στο Γαλαξίδι και την Ιτέα Μάιο με Οκτώβριο, βοηθητικό προσωπικό στο Δήμο για ένα δίμηνο το πολύ, στις φούριες για το Καρναβάλι. Έφτιαχνε τις μακέτες, έραβε τα κουρέλια για να ντύσουν το Στοιχειό, ετοίμαζε τα εκμαγεία, ζωγράφιζε τις μάσκες. Δούλευε με μεράκι, δεν πληρωνόταν καλά.

Το 2010 ήρθε πίσω στην Αθήνα, να πιάσει το όνειρό του απ’ την αρχή. Πρώτα δούλεψε στο μπαρ ενός φίλου. Από δω και από ’κει για κανένα μεροκάματο, όπου ζητούσαν τεχνίτες για σκηνικά στα θέατρα. Ξανά στο μπαρ. Έμαθε να ζει με τα λίγα. Με τα πολύ λίγα. Στην Κυψέλη ζεις με τα λίγα. Σε δώμα στην ταράτσα μιας ψηλής οικοδομής. Δίπλα το αποθηκάκι που του παραχώρησε ο ιδιοκτήτης του δώματος, ίσια-ίσια να βάζει τους πίνακες και τις κατασκευές του. Έκανε και μια έκθεση. Ανέβηκαν στην ταράτσα έξι-εφτά απ’ τους ενοίκους: ο ιδιοκτήτης με τη γυναίκα του, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που ο άνδρας ήξερε και έπαιζε κλαρίνο, η φοιτήτρια απ’ τον τρίτο, μια μαύρη εύσωμη γυναίκα με το μωρό της στην αγκαλιά, η κυρία που κάθε λίγο και λιγάκι ανεβάζει τις κουρτίνες της να τις απλώσει στην ταράτσα. Πόσες κουρτίνες έχει πια! Κάπου στα μουλωχτά, περισσότερο για να κάνει τσιγάρο, ανέβηκε και ο Νικολάκης, το “μπουμπούκι” του σπιτονοικοκύρη.

Η γυναίκα του σπιτονοικοκύρη είχε φέρει μαζί ένα μπουκάλι κρασί. Γέμισε πλαστικά ποτήρια σε ένα δίσκο και τον άφησε πάνω σε πλαστική καρέκλα. Στο περβάζι ήταν στρωμένη μια κουρελού. Είδαν τους πίνακες, κάθισαν να πιουν το κρασί. Ο ήλιος έπεφτε κόκκινος, ένας ξεχωριστός πίνακας αυτός. Απλώνονταν μπροστά οι σκιές τους, άλλαζαν τα σχήματα στην ταράτσα. Άρχισαν να ξεθαρρεύουν, μαζί του και ο ένας με τον άλλο. Κουβέντιασαν και θέματα της πολυκατοικίας. Η μαύρη γυναίκα είπε πως το μωρό κοιμάται όταν ο ηλικιωμένος παίζει χαμηλά το κλαρίνο. Στο τέλος τον βοήθησαν να βάλει τους πίνακες πίσω στην αποθήκη.

Ένας αδύναμος χτύπος στην πορτούλα της αποθήκης. Άφησε το πινέλο κάτω.

-Νικολάκη; … Πέρνα … Πώς από ’δω;

– Sorry, μάλλον σε ενοχλώ, ρε συ, ε;

-Δεν ενοχλείς. Πέρνα. Κάτσε όπου νομίζεις … δηλαδή, κάτσε όπου νομίζεις ότι δεν θα λερώσεις τη βερμούδα σου.

-Μην τρελαίνεσαι. Να λερωθώ ήρθα.

-Το μόνο εύκολο … εδώ μέσα.

– Ε…, θέλω μια βοήθεια, μωρέ.

-Δηλαδή;

-Να, μωρέ, με κάτι φιλαράκια ξεκινήσαμε ένα piece, ξέρεις, στο σχολείο, στη Γκράβα. Δεν το πάμε και πολύ καλά.

-Για λέγε!

-Ξέρεις, ρε συ, πήγανε να μας ρίξουνε καμπάνα γιατί καπνίζαμε στις τουαλέτες. Δηλαδή, μας έριξαν … ο διευθυντής βασικά. Μετά τα βρήκαμε. Είπαμε να κάνουμε το piece για να έρθουμε στα ίσα μας και να μη μας βρίζει για αλήτες και τέτοια.

-Και;

-Μας την έσπασε γιατί μας έβαλε και το θέμα ο γύφτος. Και ούτε έδωσε και τα χρήματα ακόμη για τα κανς … τέτοιος γύφτος, δηλαδή, ο τύπος.

-Τι θέμα;

-Άκου τώρα, ρε συ, εντάξει, μεγάλο ξενέρωμα! Να κάνουμε piece από την Επανάσταση, ρε συ, Γιάννη, … άκου τώρα … ! Από το 1821!

-Καλόοοο!

-Έλα, ρε συ! Μην παίζεις με τον πόνο μου! Ένταξει, το crew έχει φρικάρει. Τους μάζεψα και έτσι λίγο το έφερα στα ίσα. Guys, εντάξει, δεν θα μας τρολάρει ο τύπος. Πάμε, ρε, δυνατά να τον τρολάρουμε εμείς, ρε ’σεις!

– Τον έχεις τον τρόπο σου, βλέπω!

-Τι να κάνω και εγώ!

-Και τι έκανες;

-Αδερφέ μου, Κανάρης! Το άτομο είναι μπουρλότο!

-Τον Κανάρη γκράφιτι, ρε αθεόφοβοι;

-Ναι, ρε συ! Στην τελική το καλύτερο μας. Ο τύπος δεν έκανε επανάσταση, ήταν επανάσταση!

-Αφού το λες εσύ!

-Κανονικά, ρε συ! Κολλούσε τη βάρκα και γινόταν ολοκαύτωμα! Τον βάλαμε στο piece να παίρνει μια τζούρα και μετά μια σκηνή παρακάτω, να πετάει τη τζούρα πάνω σε κάτι κτίρια σαν σχολεία, σαν φυλακές και να γίνεται το μπαμ!

-Είσαι πρωτότυπος!

-Μας την έπεσε ο γύφτουλας ο διευθυντής, όμως, ρε συ, και μας έβαλε να το σβήσουμε. Κάναμε ένα buff τώρα και έχουμε κολλήσει … Εδώ μπαίνεις εσύ, το ’πιασες;

-Τι να σου πω, ρε Νικολάκη, δεν είμαι γκραφιτάς!

-Αλλά, ρε, η μάνα μου από χθες μου ’χει φάει τα αυτιά: ο Γιάννης έτσι, ο Γιάννης αλλιώς, και αν είναι να γίνεις σαν το Γιάννη, χαλάλι και που δεν διαβάζεις και που ξοδεύεις το χαρτζιλίκι όλο στις μπογιές! Μην σκαλώνεις, ρε! Έλα, ρε συ, να φιξάρουμε τον Κανάρη! Και την ταγγιά, ξέρεις, μισή-μισή! Συμφωνία;

Ο Κανάρης δεν καίει. Φωτίζει. Ανάβει τις φωτιές με τη φλόγα στο μάτι, στην ψυχή. Ο Γιάννης βάζει την ταγγιά του καλλιτέχνη και ο Νικολάκης το πάθος της εφηβικής του καρδιάς. Έχει, λοιπόν, κι άλλο σπίτι τώρα ο Κανάρης, έναν τοίχο στη Γκράβα. Ο Γιάννης το σκέφτεται να μετακομίσει εκεί κάτι και από το δικό του σπίτι, ίσως τις Φαιδριάδες Πέτρες, και ένα ασημένιο ποτάμι να κυλά ανάμεσά του ή «να ανοίγουν και καλά, ρε συ, και να πετιέται ένα ζομπι, κάτι σε sci-fi», που λέει και ο Νικολάκης.
Συμφωνία!

Read More
Φθινόπωρο του 1834. Στην έπαυλη του ναυάρχου Μάλκολμ, μακριά από την πόλη, στα εξοχικά Πατήσια, οι υψηλοί καλεσμένοι του οικοδεσπότη απολαμβάνουν τη γενναιόδωρη φιλοξενία του. Η δούκισσα της Πλακεντίας Σοφία Ντε-Μαρμπουά και ο Σπυρίδων Τρικούπης, που θα αγοράσουν διαδοχικά την έπαυλη δύο δεκαετίες αργότερα, συζητούν. -Δούκισσά μου, πώς είστε; -Ευχαριστώ, μον σερί. Πολύ καλά… Γνωρίζετε […]

ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΕΠΑΥΛΗ ΜΑΛΚΟΛΜ – 21ου Γυμνασίου Αθηνών

Φθινόπωρο του 1834. Στην έπαυλη του ναυάρχου Μάλκολμ, μακριά από την πόλη, στα εξοχικά Πατήσια, οι υψηλοί καλεσμένοι του οικοδεσπότη απολαμβάνουν τη γενναιόδωρη φιλοξενία του. Η δούκισσα της Πλακεντίας Σοφία Ντε-Μαρμπουά και ο Σπυρίδων Τρικούπης, που θα αγοράσουν διαδοχικά την έπαυλη δύο δεκαετίες αργότερα, συζητούν.

-Δούκισσά μου, πώς είστε;

-Ευχαριστώ, μον σερί. Πολύ καλά… Γνωρίζετε την Ελίζα;

-Η μονάκριβη σας; Χαίρω πολύ, mademoiselle. Πώς είστε;

-Ευχαριστώ, αγαπητέ κύριε. Απολαμβάνω την ωραία μας assemblage.

-Μεσιέ Τρικούπης, συγχωρήστε τα λίγα Ελληνικά μας. Ο Κύριος Πρέσβης θα μπορούσε να κάνει κάτι γι’ αυτό.
Παίρνει τον Σπυρίδωνα Τρικούπη από το μπράτσο και δείχνει προς τον Γάλλο Πρέσβη.

-Δούκισσά μου, εννοώ τα Γαλλικά, αφήστε τον κύριο Πρέσβη να απολαύσει το κρασί του. Μπορεί η Επανάσταση να μην επέτρεψε την ολοκλήρωση των σπουδών μου στο Παρίσι, αλλά γνωρίζω και τιμώ τη γλώσσα και την κουλτούρα των συμπατριωτών σας.

-Συμφωνώ: ο Πρέσβης να απολαύσει το κρασί του. Γαλλικά δείχνουν να γνωρίζουν όλοι οι πολιτικοί στην Ελλάδα, πόσω μάλλον εσείς. Συγχωρήστε με, δεν γνώριζα ότι έχετε ζήσει στο Παρίσι.

-Ναι, μετά τη Ρώμη συνέχισα εκεί τις σπουδές μου εις την Φιλολογίαν… Βέβαια, με κέρδισε η πολιτική, η ερωμένη όλων μας.

-Ερωμένη, όχι σύζυγος;

-Μεγάλη συζήτησις, αγαπητή μου. Σύζυγος, ερωμένη, ποιος μπορεί με ασφάλεια να είπει; Όλοι είμαστε με τον τρόπο μας πολιτικοί, αγαπητή Κυρία. Και εσείς πολιτική δράση αναλάβατε με τις ευεργεσίες σας προς τον ελληνικό λαό.

-Ακολουθώ αυτό που λέει το μυαλό και η καρδιά μου, αγαπητέ Κύριε. Έτσι μεγάλωσα και την Ελίζα μου, να είναι συνεπής με το μυαλό και την καρδιά της.

-Η κόρη σας φαίνεται αντάξια του ονόματός της. Γνήσια φιλέλλην.

-Ασφαλώς, και η παραμονή μας στην Ελλάδα είναι και δική της επιλογή. Ήδη ετοιμάζεται η κατοικία μας. Είμαστε σε επαφές για τα σχέδια με τον αρχιτέκτονα Κλεάνθη.

-Ο αγαπητός Κλεάνθης! Η Αθήνα φέρει την υπογραφή της υψηλής του παιδείας. Σε δυο μήνες, που θα είναι πρωτεύουσα του κράτους μας, όλη η Ευρώπη θα στρέψει τα μάτια της στα έργα του. Θα γνωρίζετε πως η υπέροχη οικία που μας φιλοξενεί απόψε είναι δικό του έργο.

-Ασφαλώς. Ο ναύαρχος μου διηγήθηκε τις δυσκολίες της κατασκευής. Μεγάλη πληγή η ληστεία, αγαπητέ Κύριε! Τα συνεργεία δούλευαν με συνοδεία φρουρών. Αφήνω τους δρόμους. Ο ναύαρχος αναγκάστηκε να παραγγείλει δίτροχα κάρα για να κουβαλούν τα υλικά.

-Νομίζω πως κάτι προσπαθείτε να μου πείτε, Δούκισσά μου!
-Δεν προσπαθώ, σας το λέω ευθέως: δεν στάθηκε δυνατό να βελτιώσετε τις συνθήκες ζωής στην πόλη επί της πρωθυπουργίας σας, αγαπητέ Κύριε Τρικούπη!

-Οι ανάγκες, Δούκισσά μου, ήταν πολλές. Μακάρι να τα καταφέρει καλύτερα ο κύριος Κωλέττης.

-Δεν ξέρω αν το εύχεστε από την καρδιά σας. Δεν θα συνέφερε στο αγγλικό κόμμα να τα καταφέρει ο ιδρυτής του γαλλικού.

-Είναι αρκετό να σεβαστεί τον βασιλέα και τους θεσμούς.

-Ναι, γιατί οι θεσμοί εκδικούνται.

-Α, Δούκισσά μου, θα σας μαλώσω. Ο Καποδίστριας πήρε την τιμωρία του. Ας μην γυρνάμε στο παρελθόν.

-Μην ανησυχείτε. Δεν γυρνάω στο παρελθόν. Ο Καποδίστριας απογοήτευσε όσους ήμασταν φίλοι του. Ίσως αν ζούσε….

Η Ελίζα σηκώνεται από την πολυθρόνα της.

-Μητέρα, αρκετά με την πολιτική. Κύριε Τρικούπη, έχω διαβάσει κάποια από τα ποιήματά σας. Παρακαλώ, δώστε μας τη χαρά να σας ακούσουμε να απαγγέλλετε.

Η Ελίζα ζητά την προσοχή των παρευρισκόμενων. Ο Σπυρίδων Τρικούπης απαγγέλλει ένα απόσπασμα από τον «Δήμον» του, «ποίημα κλέφτικον». Ενθουσιασμός και συγκίνηση στο ακροατήριο.

Read More
-Όμορφα που ήταν σήμερα! -Πόσος κόσμος στου Καρποδίνη να ακούσουν τις κιθάρες και τα μαντολίνα! -Να τρως τις σαρδέλες και τα μακαρόνια σου και να σου κάνουν καντάδα! -Μην το παίρνεις και προσωπικά, Ευγενία! Τη δουλειά τους κάνουν οι ορχήστρες. -Καλά. Μην ζηλεύεις κιόλας! -Ευγενία, σε επαναφέρω εις την τάξιν! Έπειτα, μην ξεχνάς ότι, και […]

Η ΑΛΥΣΙΔΑ – 21ου Γυμνασίου Αθηνών

-Όμορφα που ήταν σήμερα!

-Πόσος κόσμος στου Καρποδίνη να ακούσουν τις κιθάρες και τα μαντολίνα!

-Να τρως τις σαρδέλες και τα μακαρόνια σου και να σου κάνουν καντάδα!

-Μην το παίρνεις και προσωπικά, Ευγενία! Τη δουλειά τους κάνουν οι ορχήστρες.

-Καλά. Μην ζηλεύεις κιόλας!

-Ευγενία, σε επαναφέρω εις την τάξιν! Έπειτα, μην ξεχνάς ότι, και όταν πηγαίναμε και όταν γυρίζαμε, ήμασταν σαν παστές σαρδέλες στο τραμ! Και δεν ήταν και λίγο, Φάληρο-Πατήσια, Πατήσια-Φάληρο!

-Όταν ήμασταν ακόμα ανύπανδροι, δεν υπολόγιζες τη διαδρομή.

-Καλά, τότε είχα αλλού το μυαλό μου• μην μας πάρει κανά μάτι και σε κρεμάσει ανάποδα ο πατέρας σου.

-Να μέναμε στα Πατήσια! Κάθε μέρα θα πήγαινα στην Αλυσίδα! Τι κόσμος, τι θεάματα!

-Ευγενία, σε επαναφέρω εις την τάξιν! Μια γυναίκα παντρεμένη δεν μπορεί να έχει το νου της στα γλέντια και τις διασκεδάσεις!

Η Ευγενία δεν είχε το νου της στα γλέντια και τις διασκεδάσεις. Ήταν καλή σύζυγος, νοικοκυρά πρώτη. Τιμούσε τον άνδρα της και την πεθερά της. Είχε και την τέχνη της. Μοδιστρούλα από τις καλύτερες του Φαλήρου. Παιδιά δεν είχε και η μουρμούρα γύρω της έδινε και έπαιρνε. Στενοχωριόταν, έκλαιγε αλλά δικαιώματα δεν έδινε. Κοιτούσε το σπίτι της και τη δουλειά της.

Ο Στάθης δούλευε στα Λιπάσματα στη Δραπετσώνα. Σκληρή δουλειά και το μεροκάματο ψίχουλα. 1 0 δραχμές για 12 ώρες. Γύριζε βρώμικος και τσακισμένος στην κούραση. Καλά-καλά μπουκιά δεν μπορούσε να βάλει στο στόμα του.

Η μάνα του είχε όρεξη για κουβέντα κάθε βράδυ, μα εκείνος την έκοβε απότομα. «Έχεις την Ευγενία» της έλεγε. «Δεν χόρτασες κουβέντα όλη μέρα;». Και εκείνη σούφρωνε τα χείλη δυσαρεστημένη.

Μόνο την Πρωτομαγιά το σκηνικό άλλαζε. Τα τελευταία δύο χρόνια πήγαινε στο σωματείο νωρίς και, με το που ξεκινούσε η διαδήλωση, έβρισκε τον τρόπο να ξεγλιστρήσει, να γυρίσει στο σπίτι, να πάρει την Ευγενία και να πάνε στα Πατήσια. Της έλεγε πως για χάρη της έκανε «προδοσία στο κίνημα» και της κρατούσε μούτρα όσο να ανέβουν στο τραμ. Μετά ξεχνιόταν, την έπιανε από τους ώμους και έκανε χώρο με το σώμα του να τη γλιτώσει από το στριμωξίδι. Και όταν πια έφταναν στα Πατήσια …. ξεχύνονταν να πλέξουν στεφάνι, να πιούνε το κρασάκι τους στα εξοχικά καφενεία, να φάνε και στου Καρποδίνη με τη συντροφιά της καντάδας.

Μετά, από την Αλυσίδα πίσω. Στο γαλάζιο του Φαλήρου. Στο φτωχό τους σπίτι, στην άλλη αλυσίδα, στη δική του ο καθένας και στην ίδια μαζί.

Read More
Δελτίο Τύπου «Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία» Αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα στοχεύει στη δημιουργία ενεργών πολιτών που σέβονται τον δημόσιο χώρο, αγαπούν την πόλη τους και φροντίζουν τα μνημεία της Υπό την Αιγίδα της Α.Ε. της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, τέθηκε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων «Το […]

«Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία» Αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας»

Δελτίο Τύπου
«Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία»
Αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα στοχεύει στη δημιουργία ενεργών πολιτών που σέβονται τον δημόσιο χώρο, αγαπούν την πόλη τους και φροντίζουν τα μνημεία της

Υπό την Αιγίδα της Α.Ε. της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, τέθηκε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων «Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία», σφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο την ήδη επιτυχημένη πορεία του και αναδεικνύοντας την προστιθέμενη αξία που προσδίδει στο χώρο της εκπαίδευσης, στην κοινωνία και, ειδικότερα, στον Δήμο Αθηναίων.
«Η αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κατερίνας Σακελλαροπούλου, αποτελεί την ύψιστη τιμή για το πρόγραμμά μας “Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία”, το οποίο υλοποιείται από την Τεχνόπολη του ΔΑ με τη συνεργασία του Υπουργείου Παιδείας, ήδη τέσσερα χρόνια και ελπίζουμε για πολλά ακόμη. Η θεσμική αυτή αναγνώριση όχι μόνο της δουλειάς μιας μεγάλης ομάδας από την Τεχνόπολη, των διευθύνσεων περιβαλλοντικών και πολιτιστικών θεμάτων Α’ Αθήνας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας, των επιμορφωτών, των συντηρητών έργων τέχνης, της Monumenta, της Σχολής Καλών Τεχνών, των δασκάλων και των καθηγητών αλλά και των αξιών και του ήθους, τα οποία τη χαρακτηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια. Συνεχίζουμε με ακόμη μεγαλύτερο ενθουσιασμό.» δήλωσε η Πόπη Διαμαντάκου, υπεύθυνη για την υλοποίηση και τον σχεδιασμό του προγράμματος.

Η Αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας έρχεται να συμπληρώσει τη μεγάλη διάκριση που έλαβε το πρόγραμμα στον ετήσιο διαγωνισμό Education Leaders Awards 2020, αποσπώντας το χρυσό βραβείο στην κατηγορία «Εκπαιδευτικές επισκέψεις και βιωματική μάθηση».

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «To παιδί, η πόλη και τα μνημεία» υλοποιείται από την Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Α΄ Αθήνας) και με την ενεργό συμμετοχή της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2016 και ο σχεδιασμός του βασίζεται σε μια πρωτότυπη ιδέα της Πόπης Διαμαντάκου, τότε (2015-2019) δημοτικής συμβούλου και Προέδρου του Δ.Σ. της Τεχνόπολης και νυν συμβούλου του Δημάρχου Αθηναίων για το πρόγραμμα και υπεύθυνης για την υλοποίηση και τον σχεδιασμό του τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Στόχος του προγράμματος είναι να καλλιεργήσει τον σεβασμό στον δημόσιο χώρο και, κυρίως, τον σεβασμό των μνημείων, δηλαδή της μνήμης της πόλης των Αθηνών. Με σύνθημα «Γιατί η πόλη είναι μνήμη και πολιτισμός» αγωνίζεται να δημιουργήσει ενεργούς πολίτες (active citizens) που να αγαπούν και να φροντίζουν την πόλη και τα μνημεία της, διατηρώντας έτσι ζωντανή την ιστορία της. Μέχρι σήμερα, στο πρόγραμμα έχουν συμμετάσχει συνολικά 217 σχολεία, 463 εκπαιδευτικοί και 6.540 μαθητές, αποδεικνύοντας την επιτυχημένη του πορεία.

Η συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι εντελώς δωρεάν για τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς της Αθήνας. Παρέχονται επίσης επιμορφωτικά σεμινάρια, ομιλίες, επισκέψεις συντηρητών στα σχολεία, βοηθητικά εγχειρίδια, ξεναγήσεις, βιβλία και μετακινήσεις στους συμμετέχοντες. Στις συνεργασίες του περιλαμβάνονται επίσης η Monumenta (Εταιρεία για την Προστασία της Φυσικής και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς), η Εθνική Πινακοθήκη και Γλυπτοθήκη και το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς. Τη διαχείριση του προγράμματος έχει το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων.

Περισσότερες πληροφορίες: www.kids4thecity.gr

Read More

Σχολή Καλών Τεχνών

Κτήριο και εργαστήρια Α.Σ.Κ.Τ.

Με ξεναγούς το επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό της Σχολής

Η ξενάγηση των ομάδων στην Α.Σ.Κ.Τ. είναι μια βιωματική δράση ανακάλυψης για μικρά και μεγάλα παιδιά!
1.  Υποδοχή ομάδων στο Αμφιθέατρο Βιβλιοθήκης, Αμφιθέατρο De Chirico
Με μια πολυμεσική παρουσίαση επιχειρούμε να αναδείξουμε ιστορικούς σταθμούς για να προσεγγίσουν οι επισκέπτες τη λειτουργία και την πορεία της Σχολής από την ίδρυσή της έως σήμερα. Γίνεται σύντομη αναφορά στη βιβλιοθήκη, τα αρχεία και τις συλλογές, τους χώρους όπου αλληλεπιδρούν καθηγητές και φοιτητές. Η παρουσίαση ολοκληρώνεται με μικρό κύκλο συζήτησης για την αποστολή της Σχολής στην Παιδεία και την Κοινωνία.
2.  Ξενάγηση στα εργαστήρια της Α.Σ.Κ.Τ
Ακολούθως, οι επισκέπτες με συνοδεία μπαίνουν στο ‘μαγικό κόσμο’ των εργαστηρίων Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Χαρακτικής καθώς και σε επιλεγμένους εργαστηριακούς χώρους, εκεί όπου χτυπά η καρδιά της Σχολής.
3.  Ξενάγηση στον εκθεσιακό χώρο «Νίκος Κεσσανλής»
Στο «εργοστάσιο» δίνεται η ευκαιρία στους επισκέπτες να απολαύσουν εικαστικές εκθέσεις, με σύνθεση έργων από διαφορετικές πηγές μορφών έκφρασης και καλλιτέχνες.
4.  Ξενάγηση στους χώρους της νέας Βιβλιοθήκης της Α.Σ.Κ.Τ.
Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στους χώρους της νέας Βιβλιοθήκης, να ενημερωθούν από τους λειτουργούς, να κάνουν αναζητήσεις σε βιβλία, έντυπα ή ψηφιακές πηγές γνώσης.
Το ταξίδι φτάνει στο τέλος του με ένα μικρό εικαστικό εργαστήριο το οποίο στοχεύει να ενισχύσει τους επισκέπτες να αποτυπώσουν σκέψεις και συναισθήματα, για όσα είδαν, όσα άκουσαν και κυρίως, όσα ένιωσαν.
Η δράση ξενάγησης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών διαρκεί 90΄, είναι χωρίς κόστος και απευθύνεται σε παιδιά από 6 έως 126 χρόνων!

Read More

Εθνική Γλυπτοθήκη

Συλλογές Εθνικής Πινακοθήκης και Γλυπτοθήκης

Με ξεναγό τον Υπεύθυνο των εκπαιδευτικών εργαστηρίων, κ. Θ. Σπηλιόπουλο

Η Εθνική Πινακοθήκη και μουσείο Α. Σούτζου είναι το παλαιότερο και σημαντικότερο μουσείο στην Ελλάδα σε ό,τι αφορά την Νεοελληνική Τέχνη, δηλαδή την τέχνη από την Επανάσταση του 1821 μέχρι και τις μέρες μας. Επίσης, φιλοξενεί μία από τις σημαντικότερες συλλογές Δυτικοευρωπαϊκής τέχνης στην Ελλάδα. Το 2013, το μουσείο έκλεισε προσωρινά για λόγους ανακαίνισης και ανακατασκευής και ένα μέρος της μόνιμης συλλογής μεταφέρθηκε στον χώρο του Μουσείου της Εθνικής Γλυπτοθήκης, στο Άλσος Στρατού. Η επιλογή των έργων που εκτίθενται δίνουν μια σαφή εικόνα για το πώς εξελίχθηκε η ζωγραφική τον 19ο αιώνα μέχρι και τα μεταπολεμικά χρόνια στην Ελλάδα. Στην έκθεση περιλαμβάνονται και τα έργα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου που φιλοξενεί στην συλλογή του το Μουσείο. Η συστέγαση της Εθνικής Πινακοθήκης με το παράρτημά της, την Εθνική Γλυπτοθήκη, δίνει την δυνατότητα στον επισκέπτη να επισκεφθεί παράλληλα και τον χώρο της Γλυπτοθήκης, όπου εκτίθενται αντίστοιχα έργα της Νεοελληνικής γλυπτικής, καθώς και μια μικρή, αλλά σημαντική συλλογή από έργα κορυφαίων δυτικοευρωπαίων καλλιτεχνών.

Read More

Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου

Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου

Με ξεναγούς τους Υπεύθυνους των εκπαιδευτικών εργαστηρίων

Το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου εγκαινιάστηκε το 2013 για να αναδείξει ένα σημαντικό της νεότερης ιστορίας της πόλης, το παλιό εργοστάσιο φωταερίου της Αθήνας που παρείχε ενέργεια και φωτισμό στην πρωτεύουσα για 130 χρόνια. Πρόκειται για ένα σπάνιο -για τα ευρωπαϊκά δεδομένα-βιομηχανικό μνημείο, το μοναδικό που διατηρεί το σύνολο του μηχανολογικού του εξοπλισμού in situ. H επίσκεψη στο Μουσείο περιλαμβάνει έναν περίπατο με 13 στάσεις. Μέσα από την ξενάγηση, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να ακολουθήσει τη γραμμή παραγωγής του φωταερίου, να θαυμάσει τα παλιά μηχανήματα, να ανακαλύψει το ρόλο των εργαζομένων του εργοστασίου, να γνωρίσει τις συνθήκες εργασίας, τις συνθήκες διαβίωσης στην περιοχή του Γκαζιού και να εξοικειωθεί με έννοιες όπως η βιομηχανική κληρονομιά και αρχαιολογία. Ταυτόχρονα, έρχεται σε επαφή με τις μυρωδιές του παλαιού εργοστασίου, ακούει τις ιστορίες των εργαζομένων μέσα από τα κορνούτα και αγγίζει τις μηχανές που μέχρι πρόσφατα λειτουργούσαν και γέμιζαν με ενέργεια όλη την πόλη. Τη μουσειακή διαδρομή συνοδεύουν σχεδιαστικές αναπαραστάσεις του μηχανολογικού εξοπλισμού, προβολές, ακουστικό υλικό, αντικείμενα της μουσειακής συλλογής και ιστορικά τεκμήρια.

Read More